Specijalni rezervat prirode "Ludaško jezero"

Aluvijalno korito Ludaškog jezera prostire se na peskovitom predelu između Dunava i Tise, na granici bačkog lesnog platoa, sa dužinom od 4,5 km i površinom od 328 hektara. Široki, niski,  severni deo obale je močvaran, dok je uski južni deo uronjen u les i izdiže se 3-4 metra iznad površine vode. Najveća dubina korita je 2,25 m iako većinom ne prelazi ni dubinu od 1 m. Plitka voda zna da bude zamrznuta i duže od tri meseca, a leti se voda u jezeru zagreje čak do 30 stepeni Celzijusa.

Pre regulacije vodosistema jezero je predstavljalo ujednačeno barsko-močvarno područje sa alkalnim tipom vode. Rečica Kireš kao i vodotoci oko Čurgoa snabdevali su jezero slatkom vodom. Danas pored atmosferskih padavina i podzemnih izdani, u jezero se uliva kanal Palić-Ludaš, Boge a višak vode rečica Kireš odnosi u Tisu.

Specijalni rezervat prirode “Ludaško jezero” površine 387 ha i zaštitne zone od 633 ha, nalazi se na samom severu Srbije, u Vojvodini , na teritoriji opštine Subotica. Prva pravna regulativa doneta je 1955. godine kada “Zavod za zaštitu prirode i naučno proučavanje prirodnih retkosti NR Srbije” donosi Rešenje o zaštiti. Od 1989. Ludaško jezero tretira se kao područje od međunarodnog značaja za ptice (IBA  N^o  33) (539 ha), (P u z o v i ć, 1998). Najveći deo Rezervata čini samo jezero (Karta 1.), koje spada u red tipičnih stepskih panonskih jezera (klimazonalni karakter), alkalnog tipa vode (slatina), sa izraženim godišnjim kolebanjem nivoa vode, čak sa periodičnim presušivanjem plićih delova basena. Kao plitko jezero ( prosek 1.00 m, maksimalne dubina 2.50 m ) sa izraženom bioprodukcijom, spada u eutrofne vode - u odmakloj fazi eutrofizacije, sa debelim organskim muljnim naslagama.

Specijalni prirodni rezervat Ludaš prostire se na 800 hektara osim samog jezera obuhvata i okolna močvarna područja. Upravljanje prirodnim dobrom povereno je Javnom preduzeću «Palić-Ludaš» u saradnji sa Zavodom za zaštitu prirode Srbije i Ministarstvom za zaštitu životne sredine Srbije. U skladu sa stepenom zaštićenosti pojedinih zona ograničavaju se i ljudske aktivnosti u rezervatu. Najstrože su zaštićeni severoistočni delovi jezera gde se boravak ljudi dozvoljava isključivo u cilju naučnih istraživanja. Druga zona rezervata može da zadovolji potrebe za odmorom i sportskim ribolovom. Za rekreaciju služi treća zona, u kojoj se predviđa razvijanje ekološkog i seoskog turizma. U ovoj zoni su dozvoljeni tradicionalni vidovi korišćenja prostora (ispaša, obrađivanje zemljišta, održavanje starih salaša).